|
Międzynarodowy rynek walutowy Obecny, płynny system wymiany walut został ustalony w 1972 roku, w sytuacji, gdy system sztywnej wymiany przyjęty w 1944 w Bretton Woods uległ załamaniu pod wpływem presji inflacyjnej. Międzynarodowy rynek walutowy (angielskie określenie międzynarodowego rynku walutowego - foreign exchange, jest często skrócone do forex lub fx) to miano instytucji rozrzuconych po całym świecie, uczestniczących w transakcjach wymiany walut różnych krajów. Dzięki kolejnemu włączaniu się poszczególnych stref czasowych, rynek ten funkcjonuje 24 godziny na dobę. W okresie ostatnich trzydziestu lat międzynarodowy rynek walutowy stał się największym rynkiem finansowym na świecie, którego dzienne obroty szacowane są na kilka bilionów dolarów amerykańskich, co pozwala uznać forex za rynek o najwyższej płynności. Ze względu na wielkość wymiany, rynek podzielony jest na dwie kategorie. Pierwsza grupa to zawierający transakcje uczestnicy hurtowi, czyli nieformalna sieć największych instytucji finansowych takich jak: banki, fundusze czy brokerzy, którzy dokonują transakcji między sobą na własny rachunek, bądź też w imieniu uczestników rynku z drugiej grupy, określanych jako detalistów. Pojawiające się często w mediach informacje dotyczące wydarzeń na forex'ie dotyczą w zasadzie pierwszej grupy.
Można powiedzieć, że na międzynarodowym rynku walutowym skupia się wycena aktywności gospodarczej i finansowej całego świata. To właśnie forex "wycenia" wzajemną wartość handlu międzynarodowego, produktu krajowego brutto czy przepływ kapitału pomiędzy poszczególnymi rynkami regionalnymi. Wysoki poziom organizacji rynku walutowego oraz zaufanie, jakim obdarzone są uczestniczące w nim instytucje, powodują, że fizyczna wymiana walut została sprowadzona do koniecznego minimum. Dzięki temu handel stał się bardziej efektywny, a rynek nabrał większej płynności. Stworzyło to również praktycznie nieograniczone możliwości do spekulacji . Sposobność wykorzystywania zarówno wzrostu jak i spadku wartości waluty do generowania zysków, jest jedną z głównych cech powodujących, że forex jest rynkiem wysoce konkurencyjnym w stosunku do innych rynków, także spekulacyjnych (giełdy towarowe, giełdy akcji).
Bretton Woods
Układem z Bretton Woods określa się porozumienia zawarte na konferencji zorganizowanej w 1944 roku w Stanach Zjednoczonych, przez rządy 44 państw sprzymierzonych. Głównym celem spotkania było ustalenie sposobu odbudowy gospodarek zniszczonych w wyniku działań wojennych oraz określenie mechanizmów stabilizujących światowy system gospodarczy. Gwarancją stabilizacji i zrównoważonego rozwoju miało być ustalenie stałego parytetu wymiany dolara na złoto. Również kursy wymiany walut względem amerykańskiej waluty zostały usztywnione. W założeniu miało to zapewnić stabilność kursów walutowych, a co za tym idzie minimalizację ryzyka kursowego w działalności gospodarczej. Głównym kryterium porozumień była więc daleko posunięta kontrola nad rynkiem poprzez kontrolę zmian kursów.
Konsekwencją porozumienia było powołanie do życia dwóch instytucji. Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz Międzynarodowego Banku Odbudowy i Rozwoju Gospodarczego (Bank Światowy).
System z Bretton Woods funkcjonował w miarę poprawnie do lat sześćdziesiątych, kiedy to w Stanach Zjednoczonych zaczął narastać problem deficytu w bilansie płatniczym. W sierpniu 1971 roku USA zawiesiły wymienialność dolara na złoto. Główną konsekwencją tej decyzji był gwałtowny wzrost wahań kursów walutowych na rynkach międzynarodowych, a co za tym idzie wzrost ryzyka kursowego i niepewności w działalności gospodarczej. Tym samym założenia, którym przyświecały zawarte w 1944 roku porozumienia okazały się nieaktualne.
|
