Księgowość | Biuro rachunkowe Mokotów

Poniższy przykład ma na celu przybliżenie zasad zawierania transakcji spekulacyjnych oraz korzyści jakie dzięki nim można osiągnąć. Pokazuje równocześnie stopień ryzyka który niesie ze sobą działanie na rynku walutowym.

Wykres numer 1 przedstawia zmiany kursu EUR/USD w okresie 11-15 marca 2004 roku. Mamy pięciodniowy okres przebiegu rynku. Minimalny poziom kursu to okolice 1.2190, notowany w dniu 11-go marca. Z kolei maksimum cenowe to poziom zbliżony do 1.2350 zanotowany tego samego dnia w późnych godzinach wieczornych (kursy zamknięcia). Opisując wahania można powiedzieć, że w omawianym okresie rynek EUR/USD przebiegał w zakresie 1.5 eurocenta.

Możliwości spekulacji rozpatrzmy przyjmując jako założenie chęć ulokowania 100 000 €, które posłużą nam jako depozyt zabezpieczający całość inwestycji.

• Mając do dyspozycji wymienioną wyżej kwotę możemy otworzyć pozycję na rynku o wartości od 100 000 € do 5 000 000 €. Użyta dźwignia może być w wielkości od 1:1 (w przypadku zabezpieczenia 100 000 Eur - brak dźwigni), do 1:50 (zabezpieczenie 5 000 000 Eur).

Od czego zależy wielkość dźwigni? Przede wszystkim od ryzyka, które jesteśmy gotowi zaakceptować. Mówiąc inaczej, zainwestowane 100 000 € mogą posłużyć nam do zabezpieczenia od 100 000 € do 5 000 000 € ulokowanych na rynku.

• Jest 11-ty marca, rynek przebiega w okolicach 1.2210 (patrz wykres 1, punkt A). Spodziewając się aprecjacji (wzrostu) waluty dwunastki, decydujemy się na zakup 500 000 € po kursie 1.2210. Tym samym sprzedaliśmy 610 500 USD (500 000 € x 1.2210). Zajęliśmy długą pozycję w EUR i krótką w USD.
• W godzinach wieczornych, a także następnego dnia, 12-go marca, euro umocniło swoją pozycję w stosunku do dolara osiągając najwyższą wartość w sąsiedztwie 1.2350 (patrz wykres nr 1, punkt B). Nasze oczekiwania potwierdziły się. Mamy możliwość sprzedaży euro po kursie wyższym od ceny zakupu. Zakładając, że w najbliższym okresie czasu wspólna waluta nie będzie wykazywała potencjału do dalszego wzrostu, zamykamy długą pozycję w euro. Sprzedajemy kupione dzień wcześniej 500 000 € po kursie 1.2330. Jak wygląda wynik transakcji?
  (1.2330-1.2210) x 500 000 €= 0.0120 x 500 000 €= 6 000 USD,

  Po kursie zamknięcia pozycji 1.2330, będzie to równowartość 4 866.18 € (6000 USD/1.2330).

O taką kwotę zostanie powiększony nasz depozyt. W związku z czym będzie on wynosił po zakończeniu opisanej wyżej transakcji 104 866.18 €.

Reasumując powyższy przykład można powiedzieć, że zainwestowane 100 000 € wygenerowało prawie 5% zysk, właśnie dzięki mechanizmowi dźwigni. Zastosowanie dźwigni 1:20 pozwoliłoby na osiągnięcie niecałych 20% zwrotu z początkowego kapitału, należy jednak pamiętać, że wiązałoby się to z odpowiednio większym ryzykiem. Z kolei wykorzystanie dźwigni 1:100 pozwoliłoby na podwojenie depozytu zabezpieczającego. Inwestowanie 100 000 € bez użycia mechanizmu dźwigni pozwoliłoby na osiągnięcie zysku w wysokości 1 200 USD, czyli 973.23 €. Odpowiada to niecałemu 1% początkowej wartości inwestycji.

Odwróćmy sytuację. Załóżmy, że w opisanym wyżej przykładzie decydujemy się na sprzedaż euro (zakładamy osłabienie €, umocnienie USD). 120-to punktowa (z 1.2210 do 1.2330) zmiana kursu przy założonej dźwigni 1:5, następnego dnia spowodowałaby stratę 4 866.18 €, natomiast dźwignia 1:100 wiązałaby się z utratą praktycznie całości depozytu.

Dlatego właśnie zastosowanie dźwigni powoduje z jednej strony możliwość osiągnięcia tak atrakcyjnych zysków, a z drugiej wiąże się z ponoszeniem odpowiednio wysokiego ryzyka.